درد پایم را شین اسپلینت تشخیص دادند؛ سه روز بعد صدای شکستنش را شنیدم
روایتی از یک دونده که درد ساق پایش جدی گرفته نشد و چند روز بعد به شکستگی کامل انجامید؛ همراه با نکتههایی که هر دونده باید بداند.

این روایت شخصی یادآوری میکند که درد مداوم ساق پا در تمرین دویدن، همیشه یک ناراحتی ساده نیست. وقتی شدت درد با تجربههای قبلی فرق دارد، پرسیدن سؤال بیشتر و گرفتن نظر تخصصی دوم میتواند سرنوشت تمرین و سلامت دونده را تغییر دهد.
درد پایم را شین اسپلینت تشخیص دادند؛ سه روز بعد صدای شکستنش را شنیدم
وقتی مردم میفهمند پایم از چند نقطه شکسته، اولین سؤالی که میپرسند این است: «چطور این اتفاق افتاد؟» کاش داستان هیجانانگیز و قهرمانانهای برای تعریف کردن داشتم، اما حقیقت این است: پایم را آرامآرام شکستم؛ طی کیلومترهای زیادی که برای یک ماراتن پاییزی تمرین میکردم.
بعد از اینکه امسال ماراتن لندن را دویدم، چند هفته برای ریکاوری از دویدن فاصله گرفتم و بعد قرار بود تمرین برای شیکاگو را شروع کنم. برنامهام این بود که یک برنامه تمرینی ۱۶ هفتهای را دنبال کنم، اما چون مدتی استراحت کرده بودم، سه هفته پیش از شروع رسمی برنامه، بهآرامی دوباره شروع کردم پایه هوازی و آمادگیام را بسازم.
در ابتدا همهچیز عالی پیش میرفت. درد لگنی که در زمستان اذیتم کرده بود از بین رفته بود و پاهایم حس تازگی داشتند. برای اینکه سطح آمادگیام را بسنجیم، چند دویدن ۴ مایلی انجام دادم؛ یعنی حدود ۶٫۴ کیلومتر. خودم هم تعجب کردم وقتی دیدم تقریباً رکورد شخصیام را میزنم. اما بعد از دومین دویدن ۴ مایلی، درد خفیفی در ساق پایم حس کردم. قبلاً شین اسپلینت را تجربه کرده بودم، بنابراین آن را جدی نگرفتم. با این حال، بعد از چند هفته دویدن منظم، درد آنقدر شدید شد که حجم دویدنم را کم کردم تا ساق پایم فرصت ترمیم پیدا کند.
بعد از یک ماه درد بیوقفه، برای نظر تخصصی به پزشک مراجعه کردم. پس از انجام یک نوبت عکسبرداری با اشعه X، پزشک گفت احتمالاً مشکل همان شین اسپلینت است و میتوانم بهآرامی به دویدن برگردم. پرسیدم آیا ممکن است شکستگی استرسی باشد، چون شدت درد از یک شین اسپلینت معمولی بیشتر به نظر میرسید، اما به من اطمینان داده شد که پایم مشکلی ندارد.
سه روز بعد، در یک کنسرت در Red Rocks Amphitheater در کلرادو، برگشتم تا به یکی از دوستانم سلام کنم و ناگهان صدای «تق» یا همان حس پاپ را در پایم احساس کردم. همان لحظه فهمیدم پایم شکسته است. حالا بعد از یک میله، یک پلیت و هفت پیچ، ماهها از دویدن دور ماندهام؛ شاید هم بیشتر.
بعداً مشخص شد که احتمالاً واقعاً شکستگی استرسی داشتهام؛ اما تشخیص این نوع آسیبها در عکسبرداری با اشعه X دشوار است. در واقع، Runner’s World درست یک هفته پیش از آسیب من، مطلبی منتشر کرده بود که توضیح میداد شکستگیهای استرسی «بهطرز بدنامی تشخیصدادنشان سخت است». همان مطلب همچنین پنج نشانه هشداردهنده شکستگی استرسی را مرور میکرد که باید به آنها توجه کرد. وقتی به گذشته نگاه میکنم، میبینم همه آن نشانهها را داشتم؛ از ناراحتی هنگام فعالیت گرفته تا دردی که در طول دویدنها شدیدتر میشد.
ما دوندهها بدن خودمان را میشناسیم و معمولاً میفهمیم چه زمانی چیزی درست نیست. بزرگترین حسرت من این است که برای درد پایم نظر تخصصی دوم نگرفتم. این مهمترین درسی است که از این تجربه سخت گرفتم. اگر چیزی در بدنتان غیرعادی به نظر میرسد، پیگیریاش کنید و زیاد سؤال بپرسید. نترسید از اینکه شاید بیش از حد پیگیر یا حتی آزاردهنده به نظر برسید. اعتماد کردن به حس درونیتان بسیار بهتر از این است که با پای شکسته خانهنشین شوید.
میدانم که قویتر از قبل برمیگردم. اینکه فعلاً نمیتوانم بدوم، باعث شده ارزش دویدن را خیلی بیشتر بفهمم. وقتی به بلوکهای تمرینی قبلیام نگاه میکنم، میدانم از این به بعد تصمیمهای هوشمندانهتری خواهم گرفت. باید تمرینهای موبیلیتی و قدرتی بیشتری را وارد برنامهام میکردم تا به کاهش خطر آسیب کمک کنم. درست پیش از آسیبدیدگیام، Runner’s World برنامه جامع Guide to Strength Training را منتشر کرده بود و من انجام شش تمرین همراه با راهنما را که در آن برنامه ارائه شده بود شروع کرده بودم؛ تمرینهایی که واقعاً دوستشان داشتم. بیصبرانه منتظرم وقتی خوب شدم دوباره به آنها برگردم.
اگر میخواهید پیش از آنکه آسیب شما را از دویدن دور کند، از مسیرش کنار بروید، برنامهها و نکتههای اختصاصی زیادی وجود دارد که میتواند به سالم ماندن شما کمک کند. میتوانید از Guide to Strength Training برای ساختن تابآوری و قدرت بهعنوان یک دونده استفاده کنید و همچنین سراغ برنامههای تسلط بر 5K، نیمهماراتن و ماراتن بروید تا یاد بگیرید برای مسابقه بعدیتان درست و تا حد ممکن بدون آسیب تمرین کنید.

درد ساق پا، بهویژه وقتی ماندگار، رو به افزایش یا متفاوت از تجربههای قبلی است، نباید صرفاً به حساب فشار تمرین گذاشته شود. این روایت توصیه پزشکی فردی نیست، اما یادآوری مهمی است: بدنتان را جدی بگیرید، درباره تشخیصها سؤال کنید و اگر تردید دارید، نظر تخصصی دیگری بگیرید.
منبع: Runner's World

